Technologie in de Zorg: Praktijkverhalen van de vooruitgang deel 2
Een blogserie in vier delen.
Technologische keuzes worden vaak gemaakt in directiekamers en projectgroepen. Maar wat betekenen die keuzes voor de mensen op de werkvloer? In de zorg draait het uiteindelijk om de dagelijkse praktijk. Hoe ervaren zorgmedewerkers en ICT’ers die digitale veranderingen? Wat werkt, wat niet, en waar schuurt het?
Voor dit tweede deel van onze serie spreken we met Anne Olde Hartmann, consultant en projectleider. Ze is betrokken bij technologische implementaties binnen de zorg en beweegt zich moeiteloos tussen ICT en praktijk. Anne weet waar het schuurt, maar ook waar het wél werkt, zolang je de werkvloer serieus neemt.
Wat merkt de zorg in de praktijk van technologische vernieuwingen binnen de organisatie?
Technologische vernieuwing roept in eerste instantie vaak spanning op. Niet zozeer door de techniek zelf, maar door de verandering. Wat betekent dit voor mijn werk? Wat levert het op?
Pas als zorgmedewerkers de meerwaarde ervaren in hun eigen werkproces, gebruiken ze het echt. Dan merk je dat technologie ondersteuning biedt en bepaalde taken eenvoudiger maakt.
Op welke manier verandert het werk van de zorgprofessional door nieuwe systemen of toepassingen?
Nieuwe systemen vragen vaak om een andere manier van werken. Ze raken direct het werkproces, dus aanpassen is meestal onvermijdelijk. Maar: als dat proces goed wordt herzien, wordt het werk vaak eenvoudiger. Denk aan betere informatie op het juiste moment, via een goed functionerend alarmeringssysteem of een ECD dat altijd beschikbaar is. Soms verlicht technologie het werk zelfs letterlijk, zoals met de HelpSoq of een tillift.
Waar zit volgens jou de winst? En waar wringt het nog?
De winst zit in de afstemming met de zorg. Te vaak wordt er gedacht vanuit techniek: het systeem werkt, dus het is bruikbaar. Maar als de zorg de meerwaarde niet ziet in het dagelijks werk, levert het niets op. Betrek je de zorg vroeg in het proces en laat je samen zien wat technologie kan toevoegen, dan vergroot je de kans op succes. Wat vaak vergeten wordt, is adoptie. Daar wringt het nog regelmatig. Het systeem kan goed zijn, maar zonder aandacht voor het gebruik blijft het alsnog liggen.
Hoe verloopt de samenwerking tussen zorg en ICT als er nieuwe technologie wordt ingevoerd?
Die samenwerking verloopt niet altijd vanzelf. Zorg en ICT zijn twee werelden met een eigen taal. Als ze elkaar weten te vinden, gaat het goed. Dat vraagt wel inzet. Het helpt als er mensen zijn zoals ik, die beide werelden begrijpen en kunnen vertalen. Dat maakt het verschil. Goede samenwerking is belangrijk voor succes, dus daar moet je bewust aandacht aan besteden.
Wat zou er volgens jou beter kunnen in de manier waarop zorgorganisaties met technologische veranderingen omgaan?
De implementatie en adoptie verdienen meer aandacht. Technisch moet het gewoon werken. Dat is een feit. Maar als de zorg niet weet hoe het werkt of het gewoon niet gebruikt, is het project alsnog geen succes.
Een systeem dat aan de kant wordt gelegd, is een gemiste kans. Vaak is dat het gevolg van te weinig tijd, ruimte of betrokkenheid aan de voorkant.
Als je de zorg op tijd betrekt en bewust investeert in adoptie, wordt de kans op een geslaagde invoering veel groter.
Conclusie en vooruitblik
Technologie kan pas iets betekenen als het werkt voor de mensen die ermee moeten werken. Dat vraagt om goede afstemming, duidelijke communicatie en vooral: tijd en ruimte voor adoptie.
Deel 3 van deze serie gaan we er verder op in. Want hoe krijg je een hele organisatie écht in beweging? Wat maakt dat de ene instelling moeiteloos verandert en de andere blijft hangen?
Deel 3 verschijnt medio augustus. Houd onze site in de gaten!
Wil je doorpraten met Anne over dit onderwerp? Klik hier voor haar contactgegevens.
